Category: Uncategorized

Penzionerima od decembra stiže novčani dodatak uz penziju, koji će se isplaćivati narednih godinu dana.

Vlada Srbije usvojila je novu uredbu kojom se uređuju uslovi, visina i dinamika isplate dodatnog novčanog iznosa uz penziju.

Ova mera važiće godinu dana – od isplate penzije za decembar 2025. zaključno sa penzijom za novembar 2026. godine – i obuhvatiće veliki broj korisnika starosnih, prevremenih starosnih, invalidskih i porodičnih penzija.

Predsednik Udruženja sindikata penzionera Srbije Milan Grujić kaže da će penzioneri dobiti najviše do 5.000 dinara.

– Pet odsto dobijaju oni koji imaju najnižu penziju. To su penzije u iznosu od 12.000 ili 9.000 dinara, kao i invalidske ili porodične penzije koje iznose 80 odsto od određenog iznosa. Postoji posebna formula na osnovu koje se utvrđuje da oni sa najnižom penzijom dobijaju pet procenata, dok oni sa najvišom penzijom, koja iznosi 73.000 dinara, dobijaju 100 dinara. Ta visina se menja svake godine – izjavio je Grujić za Biznis.rs.

Granica za dodatak 

Kada je počela primena tog dodatka, pre pet do šest godina, najviši prag je bio 25.000 dinara. Danas je taj iznos dostigao 73.000 dinara. Tačnije, prema uredbi, pravo na mesečno uvećanje uz penziju imaju svi penzioneri čija penzija u navedenom periodu ne prelazi iznos od 73.734,14 dinara.

U ovu grupu ubrajaju se i korisnici posebnih prava definisanih Zakonom o penzijskom i invalidskom osiguranju, čime se dodatno proširuje krug onih koji mogu da računaju na ovu finansijsku podršku države. Uvećanje će se isplaćivati zajedno sa penzijom, ali će biti jasno i posebno iskazano, kako bi korisnici tačno znali koliki deo primanja čini dodatak.

Visina dodatka prati rast penzija

Visina dodatka neće biti proizvoljna. Ona će odgovarati iznosu koji su penzioneri primili uz penziju za novembar 2025. godine, ali uvećanom za procenat redovnog usklađivanja penzija. Drugim rečima, dodatak će ”pratiti” rast penzija i neće ostati zamrznut na istom nivou tokom cele godine.

Uredba predviđa i automatsko usklađivanje – kako samog dodatnog iznosa, tako i graničnog praga od 73.734,14 dinara – po istim pravilima koja važe za redovno usklađivanje penzija.

Posebna pažnja posvećena je i novim penzionerima. Oni koji pravo na penziju ostvare od decembra 2025. godine nadalje neće biti oštećeni u odnosu na postojeće korisnike. Njima će dodatak biti obračunat u istoj visini kao i penzionerima sa identičnim iznosom penzije koji su u penziju otišli do kraja novembra 2025. godine.

O njegovom privatnom životu malo se zna, sem da je uvek nosio burmu.

Glumca Dušana Počeka pamtimo po ulogama Jezdimira Uskokovića, Ilije Pandurovića, Zečevića u veoma popularnim domaćim serijama.

Dušan Poček, rođen je 1932. godine, a preminuo 2014. godine. Na sahranu mu nije došao niko od kolega, navodno je to bila njegova želja, pa su ga na večni počinak ispratili samo najbliži.

Na sceni Beogradskog dramskog pozorišta Dušan Poček, odigrao je čitav niz uloga, među kojima su najznačajnije one u teatarskim komadima “Nikoletina Bursać” i “Poltron”.

Jelica Sretenović je jednom prilikom za Story govorila o njemu nakon njegove smrti:

“Dušan je bio odličan glumac, dobar kolega, inspirativan partner i nadasve predobar i skroman čovek. Mnogo zajedničkih scena snimali smo u seriji “Bolji život”. Radio je brzo, tačno i trudio se da bude sugestivan. Toliko uverljivo je tumačio lik hipohondra, da sam se ja u pojedinim trenucima i nervirala. To je radio na takav način da su se gluma i stvarnost zaista sudarale. Ostaće mi u veoma lepom sećanju. Poštovanje njegovoj porodici i iskreno saučešće…”

U biografiji glumca nema podataka o njegovoj porodici, ali smo svi mogli da vidimo da je burmu uvek nosio. Dušan je voleo  da u nekom fensi kafiću popije kafu među omladinom, a u međuvremenu je dobio nadimak “sajber penzioner” zato što je bio aktivan u internet sferi i prihvatao je nove tehnologije.Dušan Poček / Izvor: Youtube printscreen/Milos Savic

U jednom video klipu koji se bavi temom internet blogova Dušan Poček priča:

“Dobro došli na lekciju o novom talasu interneta. Ja sam Dušan Poček, glumac u penziji. Dakle, ja nisam Jezdimir Uskoković iz “Boljeg života”, Ilija Pandurović iz “Srećnih ljudi”, Zečević iz “Porodičnog blaga”…”

“Ja sam Duško Poček i pričaću vam o tome šta sve danas možemo sa internetom.”

Navodno je sahrana upriličena po njegovoj želji na Novom groblju u Beogradu u krugu najbližih. 

Saša Popović: Nasljeđe Muzičke Legende

Saša Popović, ime koje je ostavilo neizbrisiv trag na muzičkoj sceni nekadašnje Jugoslavije, bio je mnogo više od običnog muzičkog producenta. Njegova sposobnost da prepozna talenat i podrži umjetnike na njihovom putu ka uspjehu, često iza kulisa, doprinijela je stvaranju brojnih zvijezda. Njegova nedavna smrt ne samo da je uzrokovala emocionalni šok među njegovim najbližima, već je otvorila i brojna pitanja o budućnosti muzičke industrije u regiji. U ovom članku istražujemo uticaj Saše Popovića na muzičku scenu, njegovu ulogu kao mentora, te potencijalne smjernice koje bi muzička industrija mogla slijediti u budućnosti bez njegovog prisustva.

Utjecaj na Muzičku Scenu

Popović je bio ključna figura u stvaranju i vođenju popularnih muzičkih programa poput “Zvezde Granda”, koji su oblikovali muzički ukus generacijama. Njegov instinkt za odabir pravih talenata i sposobnost da ih usmjeri ka uspjehu bili su neizostavni dijelovi njegovog nasljeđa. Ove emisije nisu samo prikazivale takmičenja; one su postale platforma za mnoge mlade umjetnike da pokažu svoj talent i ostave trag u muzičkom svijetu. Iskustvo iz “Zvezda Granda” često se opisuje kao odskočna daska za mnoge izvođače koji su danas popularni u cijeloj regiji. Takmičari poput Marije Šerifović i Saše Kovačevića, koji su kroz ovaj program stekli popularnost, svjedoče o njegovom talentu za prepoznavanje budućih muzičkih zvijezda.

Nakon Popovićeve smrti, neizbježno se postavlja pitanje o njegovom naslijeđu u kontekstu muzičke industrije. S obzirom na to da je “Zvezde Granda” bila njegov životni projekat, mnogi se pitaju koliko će njegov gubitak uticati na format i kvalitet emisije. Bez sumnje, njegov doprinos oblikovanju muzičke scene u regionu ostaje neizbrisiv, ali se mora razmotriti i kako će se umetnički izražaj i dalje razvijati bez njegove vizije.

Supruga i Bliski Saradnici: Suzana i Brena

Njegova supruga, Suzana Jovanović, bila je ključna figurna ne samo u njegovom privatnom životu, već i u profesionalnom. Tokom godina, ona je bila njegov oslonac i partner, dijeleći mnoge izazove i uspjehe. Nakon gubitka, mnogi se pitaju kako će se njen život promijeniti. Osim emotivne boli, Suzana se suočava s pitanjima o svojoj ulozi u muzičkom svijetu bez Saše. Nagađanja o njenom povlačenju iz javnog života postaju sve glasnija, naročito s obzirom na trenutni emocionalni pritisak i potrebu za ličnim prostorom.

Takođe, njen odnos sa Lejlom Brena, jednom od najpoznatijih pjevačica u regionu, predstavlja još jedan složeni aspekt ove priče. Njihovo prijateljstvo oduvijek je imalo poslovnu dimenziju, ali i duboku emotivnu povezanost. U svjetlu nedavne tragedije, mnogi se pitaju kako će se ovaj odnos razvijati. Postoji mogućnost da će se obije žene udružiti u novim projektima, što bi moglo donijeti osvježenje u muzičku scenu. Međutim, različiti karakteri mogu stvoriti napetosti, posebno kada se uzmu u obzir njihova emocionalna stanja nakon gubitka zajedničkog prijatelja.

Kompleksnost Odnosa sa Lejlom Brenom

Odnos između Suzane Jovanović i Lepe Brene bio je predmet mnogih spekulacija. Njihovo prijateljstvo nije samo profesionalno, već se temelji na dubokom međusobnom poštovanju i podršci. Njihova suradnja u muzičkoj industriji često je bila tema medijskih naslova, a sada, nakon gubitka Saše, na površinu isplivavaju nova pitanja o tome kako će nastaviti raditi zajedno. Saša je bio posrednik između njih, stvarajući sinergiju koja je rezultirala brojnim uspješnim projektima. Bez njegove prisutnosti, postoji zabrinutost da bi se ta sinergija mogla oslabiti, a njihovo prijateljstvo moglo doći pod pritisak.

Stručnjaci za muzičku industriju sugeriraju da bi Suzana i Brena mogle pronaći zajednički jezik i nastaviti raditi zajedno na novim projektima. Ovakva suradnja mogla bi biti ključna za obnavljanje njihovih karijera, ali i za očuvanje nasljeđa koje je Saša ostavio iza sebe. Očekivanja su velika, a njihova sposobnost da se prilagode novim okolnostima biće od suštinske važnosti za buduće korake.

Budućnost “Zvezda Granda”

Jedno od najvažnijih pitanja koje se postavlja nakon Popovićeve smrti je sudbina emisije “Zvezde Granda”. Ova emisija, koja je bila njegov san i vizija, sada se suočava s neizvjesnošću. Mnogi vjeruju da bi Lepa Brena mogla preuzeti vođstvo, što bi moglo značiti značajne promjene u formatu i pristupu. Suzana, koja je bila ključna figura u organizaciji i vođenju, možda će se povući, što bi moglo promijeniti duh i energiju emisije.

Ovaj potencijalni preokret ostavlja mnoge fanove u strahu za budućnost njihovog omiljenog takmičenja. Mnogi su se navikli na Popovićeve metode vođenja i njegova vizija je uvijek bila ključni faktor u uspjehu emisije. U svetlu ovih promjena, važno je da budući vođe emisije zadrže kvalitet i autentičnost koja je “Zvezde Granda” učinila tako popularnom. Fanovi se nadaju da će nova ekipa imati povjerenje i sposobnost da nastavi sa radom na istim principima koji su Postavili saša i njegova ekipa.

Nasljeđe Saše Popovića

Na kraju, važno je napomenuti da je nasljeđe Saše Popovića mnogo dublje od muzičkih uspjeha. On je bio mentor, prijatelj i podrška mnogim umjetnicima koji su danas uspješni. Njegovo ime će uvijek biti povezano s procesom otkrivanja talenta i stvaranjem muzičkih karijera. Dok se svi suočavamo s njegovim gubitkom, postoji nada da će njegov duh nastaviti živjeti kroz rad onih koje je inspirisao.

Prijateljstva koja je stvorio mogla bi biti ključna u održavanju tog nasljeđa, dok se njegovi najbliži suočavaju s novim izazovima i prilikama u budućnosti. Njegova sposobnost da motiviše druge i prepozna talentovane pojedince ostavlja dubok uticaj na muzičku scenu koja će se oslanjati na njegovu viziju i podršku u godinama koje dolaze. Očigledno je da će biti potrebno vrijeme da se suočimo s njegovim gubitkom, ali njegov utjecaj i inspiracija će svakako živjeti u muzičkim djelima koja će nastaviti da se stvaraju.

Život i Karijera Lepe Lukić: Ikona Srpske Pop Muzike

Lepa Lukić, jedna od najomiljenijih pjevačica bivše Jugoslavije, ne samo da je ostavila neizbrisiv trag u svijetu muzike, već je i oblikovala poimanje stila i elegancije među ženama. Njena karijera počela je krajem 1970-ih godina, a od tada je postala simbol ne samo muzike, već i snage, samopouzdanja i modnog izraza. Svojim talentom i istančanim ukusom, Lepa je osvojila srca mnogih generacija i nastavila utjecati na kulturu kroz svoje pjesme i stil. Njena sposobnost da se poveže s publikom čini je izuzetno posebnom, a njeni nastupi su često obeleženi emocijama koje prenosi kroz svoj glas i prisustvo na sceni.

Početak Karijere i Umjetnički Utjecaj

Kada je Lepa Lukić kročila na muzičku scenu, donijela je svježinu i inovativnost koja je bila potrebna u to vrijeme. Sa svojim snažnim vokalom i emotivnim izvođenjem, brzo je stekla popularnost i postala favorit na muzičkim festivalima. Njeni hitovi, kao što su “Sveti Nikola” i “Kao ptica na mom dlanu”, ne samo da su osvajali charts, već su i postali neizostavni dio muzičke tradicije. Kroz svoje pjesme, Lepa je često istraživala teme ljubavi, nostalgije i životnih iskušenja. Ova sposobnost da se izrazi na univerzalno razumljiv način omogućila joj je da dotakne srca slušatelja širom bivše Jugoslavije i daleko izvan njenih granica.

Modni Izbori i Osobni Stil

Lepa Lukić je, osim muzike, poznata i po svojim modnim izborima. Od samih početaka njene karijere, pokazivala je izuzetnu pažnju prema svom izgledu i stilu. Haljine koje je nosila često su bile odražavale njen karakter – sofisticirane, elegantne, ali i hrabre. Svaki njen nastup bio je pravi spektakl, gdje su se spojili muzika i moda. Svileni šalovi i profinjeni nakit postali su njen zaštitni znak, a njen stil je inspirisao mnoge žene da se izraze kroz modu. Lepa je često birala kreacije koje su naglašavale njenu ženstvenost, a njene fotografije iz tog perioda i dan-danas izazivaju divljenje. Njena ljubav prema modi ne samo da je obogaćivala njene nastupe, već je i pomogla da se izgrade standardi onoga što predstavlja prava glamur među izvođačima tog vremena.

Prihvatanje Promjena i Autentičnost

Kako je vrijeme prolazilo, Lepa je kroz svoju karijeru prolazila i kroz različite životne faze. Nedavne promjene u njenom izgledu, posebno vezane za nošenje marama umjesto perika, izazvale su različite reakcije u javnosti. Iako su ljudi često skloni kritikama, Lepa je pokazala izvanredno dostojanstvo i snagu, prihvatajući prirodne promjene koje dolaze s godinama. Njen izbor da nosi marame simbolizira ne samo njenu ličnu borbu s identitetom, već i snažnu poruku o samopouzdanju i ženstvenosti. Ova transformacija je inspirisala mnoge žene da se suoče sa svojim strahovima i predrasudama, pokazujući da je snaga u prihvatanju sebe, bez obzira na vanjske pritiske.

Utjecaj na Društvo i Inspiracija za Generacije

Lepa Lukić ostaje inspiracija mnogim ženama koje se bore sa pritiscima društva i očekivanjima vezanim za izgled i ponašanje. Njena sposobnost da se izrazi kroz umjetnost i modu pokazuje kako se pravim izborima može ostvariti autentičnost. Lepa je postavila standarde koji nadilaze muzičku scenu, pokazujući da je snaga žene u njenoj sposobnosti da prihvati sebe i svoje promjene, bez obzira na to što društvo može misliti ili očekivati. U vremenima kada su se kretali trendovi i stilovi, Lepa je ostala dosljedna svojoj suštini, što je čini pravim uzorom za mnoge. Ona nije samo pjevačica, već i aktivistkinja koja se bori za prava žena i njihovu jednakost u društvu, pružajući podršku onima koji se suočavaju s izazovima.

Zaključak: Nasljedstvo Lepe Lukić

Na kraju, Lepa Lukić je više od pjevačice; ona je simbol snage, elegancije i autentičnosti. Njena karijera i životna priča su dokaz da je prava ljepota u prihvatanju sebe i svojih promjena. Bez obzira na to gdje je život odvede, njena muzika i stil će uvijek inspirisati generacije koje dolaze. Lepa Lukić će zauvijek ostati u srcima svojih obožavatelja, kao umjetnica koja je znala da spoji umjetnost, modu i unutrašnju snagu u jednu jedinstvenu cjelinu. Njeno nasljeđe će nastaviti da živi kroz njene pjesme, koje će se prenositi s generacije na generaciju, inspirišući nove talente i jačajući pokret za prihvatanje različitosti u svetu muzike i izvan nje.

Istraga je i dalje u toku!

Kantautor Šemsi Krasnići, poznat kao Šemi, iznenada je preminuo u 64. godini.

Njegovo telo je pronađeno danas oko 15 časova u njegovom stanu. Sumnja se da je uzrok smrti mogao biti srčani udar.

Vest o iznenadnoj smrti šokirala je porodicu i njegove bližnje prijatelje i saradnike.

Portparol policije za region Prištine, Enis Plana, rekao je:

– Danas oko 15 časova dobili smo informaciju o osobi bez znakova života u stanu u ulici UČK u Prištini – rekao je potparol policije za Gazeta Ekspres o ovom slučaju.

Po prijemu informacije, policija je izašla na lice mesta, gde je medicinska ekipa konstatovala smrt žrtve (muškarca).

– U koordinaciji sa državnim tužiocem preduzimaju se neophodne policijske radnje – rekao je on.

Podsetimo, Šemi je bio član grupe “Ilirët”, koja je formirana 1981. godine.

Rođen je na Kosovu, a postao je prepoznatljiv kao pevač i lider grupe Ilirët, jednog od najaktivnijih muzičkih sastava tokom 80-ih i 90-ih godina.

Grupa Ilirët bila je vrlo popularna u bivšoj Jugoslaviji i na Balkanu, a njena muzika spadala je u žanr koji kombinuje rok, pop i tradicijske elemente.

(Telegraf.rs)

Sarajevo su dve tragedije zavile u crno u roku od nekoliko dana. Naime, nakon smrti legendarnog pevača Halida Bešlića grad ponovo tuguje i to za svojim modnim ikonima. Prvo je preminula Hatidža Čolaković, a posle nekoliko dana i njena prijatejica Samija Samka Cerić.

Njih dvije su zajedno privlačila pažnju modnim izdanjima, a Cerićeva je preminula u 71. godini. Njih dve su se upoznale pre mnogo godina u Donjem Vakufu. Cerićeva je napustila Bosnu i Hercegovinu devedesetih godina i otišla u Sjedinjene Američke Države, a s prijateljicom je ostala u kontaktu. Nakon odlaska u penziju se vratila u Sarajevo. Njih dve su privlačile veliku pažnju dok su šetale Hergadijom u zanimljivim modnim kombinacijama.

Podsećanja radi, grad se još nije oporavio od gubitka legendarno Halida Bešlića, koji je preminuo 7. oktobra 2025, nakon teške borbe s rakom. Halid Hali Bešlić je rođen 20. novembra 1953. u zaseoku Vrapci, kod Knežine, u opštini Sokolac.

Nesreća je nastala kada je vozilo izgubilo kontrolu i završilo u jezeru, izazvavši neizmerljiv bol među porodicama.

Građani Paraćina se i danas sećaju žrtava ove nesreće kroz uspomene i sećanja.

Paraćin i čitava Jugoslavija bili su zavijeni u crno nakon strašne saobraćajne nesreće kod jezera Jablanica kada je prilikom povratku sa letovanja poginulo 32 ljudi, među njima desetoro dece.

Paraćinci su zanemeli preko noći na vest o tome da su 31.8.1988. u horor nesreći nakon povratka sa mora stradali njihovi sugrađani. Mališani koji su samo dan pre toga radosno trčali po plažama Jadrana, sa očevima, majkama, bakama, dekama, mučki su stradali. Čitave porodice bile su zbrisane u jezeru kod Jablanice. Najgore je ipak tek dolazilo, dan sahrane koji se nikada neće izbrisati iz svest Paraćinaca.

O masovnosti, tuzi koja je vladala i danas se priča, sećanja ne blede o čemu govore reči sugrađana u grupu “Mi svi iz Paraćina”, gde su se na današnji dan prisetili velike tragedije.. Tog dana grad je bio okovan lelekom i tugom, a bol i neverica širili su se celom zemljom.

Nesreća kod Jablanice
Nesreća se dogodila kada je vozilo u kojem su putovale porodice iz Paraćina izgubilo kontrolu i završilo u jezeru Jablanica. Tela nastradalih su izvučena iz jezera, porodice su unezvereno čekale što na obali, što kraj telefona. Na dan sahrane, sanduci su bili smešteni u Halu sportova u Paraćinu, gde su građani imali priliku da se oproste. Tog dana, Paraćin je bio grad tuge i žalosti, a sahrana stradalih bila je najteži trenutak – svi su ispraćeni u velikom bolu, a grad je bio u tišini koja se pamti i danas.

Spomen ploča
Na mestu tragedije postavljena je spomen ploča koja od 1988. godine podseća na nemerljivu bol i strahotu tog dana. Ploča je obnovljena 2018. godine, čime je obeležena tridesetogodišnjica tragedije i dodatno sačuvana kolektivna memorija Paraćinca.

Sećanja i svedočenja Paraćinaca
Sećanja na nesreću i dalje su živa u zajednici. Na Fejsbuku, u grupi „Mi svi iz Paraćina“, Zoran Kojadinović podsetio je na tragediju i podelio naslovnicu novina sa dana sahrane, koja i danas izaziva knedlu u grlu. Sugrađani su se uključivali komentarima i ličnim pričama:

„Hvala ti, Zorane, što si se setio naših tragično nastradalih sugrađana, uglavnom radnika Štofare. Tog dana sam ih ispratila i poželela srećan put i lep provod. Među njima je bila moja sestra od strica sa ćerkom, moji komšije i mnogo prijatelja. Nikada neću zaboraviti toliko sanduka i njihova imena sa fotografijama ispred. Teška tragedija, neka im je svima pokoj duše i laka zemlja. Nikada ih nećemo zaboraviti“, napisala je jedna Paraćinka.

Još jedan sugrađanin je dodao: „Večna im slava. Tada sam bio u vojsci. Svi do jednog su mi bili prijatelji i kolege na poslu. Imao sam poštedu tri dana zbog žalosti. Kako je brzo proletelo to vreme. Laka im zemlja. Svi do jednog dobri ljudi bili.“

Rođaka jedne od stradalih, Ivana, se prisetila: „Večna im slava, da počivaju u miru. Tog dana je i moja rođena tetka nastradala. Do poslednjih informacija gajili smo nadu da je negde spašena. Nažalost, Jagodinka Slavković je poslednja pronađena. Tuga.“

Miodrag, koji je bio među poslednjima koji su videli stradale, napisao je: „Sve sam ih znao. Uveče sam ih ispratio iz Gradca vesele, a samo posle dva sata samo suze i tuga. Neka počivaju u miru.“

Tragedija kod Jablanice 1988. godine ostaje duboko urezana u sećanjima Paraćinca i čitave Jugoslavije, podsećajući na krhkost života, snagu zajednice i bol koji se ne zaboravlja.

Izvor: Blic.rs

Spasioci su intervenisali kako bi izvukli povređene i pružili pomoć.

Vozač koji je izazvao nesreću nije bio pod dejstvom alkohola u trenutku nesreće.

Teška saobraćajna nesreća dogodila se u petak uveče na magistralnom putu DN2G, u mestu Moinești, u okrugu Bacău, kada je automobil kojim je upravljao 32-godišnji muškarac tokom preticanja prešao u suprotnu traku i frontalno se sudario sa drugim vozilom.

U snažnom sudaru život su izgubila dva mlada supružnika. Trudnica stara 27 godina preminula je na licu mesta, dok je njen 25-godišnji suprug sa teškim povredama hitno prevezen u bolnicu, gde je, uprkos naporima lekara, podlegao povredama.

Vozač bio svestan, nije bio pod dejstvom alkohola
Prema navodima lokalnog portala Bacău.net, vozač koji je izazvao nesreću pronađen je svestan i odmah je zbrinut od strane ekipe Hitne pomoći (SAJ). Alkotestiranje je pokazalo da u trenutku nesreće nije bio pod dejstvom alkohola.

Vatrogasci iz Moineštija intervenisali su na licu mesta kako bi izvukli povređene iz smrskanih vozila i pružili prvu pomoć. Nesreća se dogodila u naselju Văsiesti, na jednoj od najfrekventnijih deonica puta DN2G.

Sudija prihvatio svedočenje dečaka

Tragedija koja je potresla Floridu, 2007. godine, dobila je zastrašujući obrt nakon svedočenja jednog sedmogodišnjeg dečaka.

A. Dž. Huto je stao pred sudiju i opisao detalje koji su prethodili smrti njegove polusestre, a njegov snimak iz sudnice i danas cepa srce i izaziva pažnju.

“Bila je potpuno ljubičasta…”

Početkom avgusta 2007, sedmogodišnja Adrijana Huto je pronađena bez svesti u bazenu porodične kuće u gradu Esto. Hitno je prebačena u bolnicu, gde je sat vremena kasnije proglašena mrtvom.

Njena majka, Amanda Luis, pozvala je hitnu pomoć i tvrdila da je pronašla ćerku “licem prema dole“ u bazenu. Za televizijsku emisiju 20/20 je izjavila: “Bila je potpuno ljubičasta, plava”.

Prema izveštaju ABC-a, Amanda je ovako opisala događaj:

“Sin je mlatio rukom po vodi, kao da je pokušavao da je uhvati. Izašla sam iz kuće, otrčala do bazena… bila je licem prema dole. Bilo je strašno, potpuno ljubičasta, plava“.

“Uradila je nešto što nije smela…”

U početku se smatralo da je Adrijana nesrećno nastradala dok je igrala sa mlađim polubratom u dvorištu bez nadzora. Međutim, istraga je dobila veliki obrt.

Sedmogodišnji dečak je policiji rekao da je video kako njegova majka “potapa sestru u bazen”, prenosi LadBible.

“Uradila je nešto što nije smela, mama se naljutila i bacila je u bazen“, kazao je.

On je opisao kako je majka koristila bazen kao “kaznu za loše ponašanje Adrijane”, što je dovelo do hapšenja Amande Luis u septembru 2007. godine. U tom trenutku, 27-godišnja samohrana majka je radila u domu za negu starih lica.

Sudija prihvatio svedočenje dečaka

Amanda se suočila s optužbama za ubistvo prvog stepena i teško zlostavljanje deteta. Suđenje je počelo šest meseci nakon smrti devojčice.

Tužioci su svoju strategiju zasnovali na dečaku, koji je stao pred sud da svedoči protiv majke. Njemu je pokazan crtež na kojem je ranije prikazao figure pored bazena. Objašnjavajući crtež, rekao je:

“To prikazuje kako mama stavlja ruku preko Adrijaninog lica. To je moja mama. Ubija moju sestru“.

Sudija Alen Redžister je ocenio da je sedmogodišnji dečak kompetentan svedok, uprkos mladosti i traumi kojoj je bio izložen. Odbrana se protivila jer su se njegove izjave menjale nekoliko puta tokom daljih ispitivanja.

Majka tvrdi da je nevina

Amanda je na kraju osuđena na doživotnu kaznu zatvora bez mogućnosti uslovnog otpusta za ubistvo ćerke.

Ona je tvrdila da je nevina i podnela žalbu 2010, koja je odbijena. Godine 2016. pojavila se u emisiji “Killer Women”, autora Pirsa Morgana, gde je ponovila istu tvrdnju.

Početkom novembra 2025, Amanda je podnela takozvani “Motion for Post-Conviction Relief”, zahtev kojim osuđena osoba tvrdi da je tokom suđenja došlo do pravnih ili ustavnih propusta koji bi mogli uticati na presudu.

Dečak usvojen nakon presude

Nakon majčine osude, dečak je usvojen od strane “dobre hrišćanske porodice”, koja mu je pružila “srećniji dom ispunjen ljubavlju”. Danas ima 24 godine, oženjen je i radi kao vatrogasac.

“Moje detinjstvo sa majkom bilo je potpuno drugačije, skoro kao 360 stepeni razlike. Samo tama, trauma. Mnogo zlostavljanja. Fizički smo bili zlostavljani, i Adrijana i ja. Razlika između dve porodice bila je dan i noć“, kazao je u jednom intervjuu, upitan za život u novoj familiji.

Dodao je da i dalje stoji iza svake reči koju je rekao na sudu kao sedmogodišnjak i da veruje da je majka “sto odsto kriva“, uprkos njenim tvrdnjama.

Veliki gubitak za ceo svet.

Pevač pesme “Driving Home for Christmas” Kris Rija je preminuo u 74. godini posle kratke bolesti.

Njegova supruga i dvoje dece oglasili su se saopštenjem u kojem su naveli da je pevač preminuo u bolnici.

– Sa ogromnom tugom objavljujemo smrt našeg voljenog Krisa. Mirno je preminuo danas u bolnici nakon kratke bolesti, okružen porodicom – Izjavili su.

Rođen je 4. marta 1951. godine u Midlzbroughu.

Pevaču je ranije dijagnostikovan rak pankreasa i 2001. je operisan i uklonjen mu je pankreas.

Reč je o muzičaru koji je zahvaljujući brojnim pesmama, visoko kotiranim na top-listama, prodao više od trideset miliona ploča, te bio nominovan za nagradu „Gremi“.

Kris Rija tokom karijere koja je trajala više od tri decenije negovao poseban muzički stil koji je ubrzo postao prepoznatljiv kod publike širom sveta. Prvi album „Whatever happened to Benny Santini?“ objavio je 1978. godine, a već prvi singl „Fool (if You Think It’s Over)“ postigao je veliki uspeh. Kris je objavio više od dvadeset albuma, a tokom karijere je imao nekoliko zdravstvenih problema, uprkos kojima je uspeo da ostane muzički aktivan. Pre dve godine je objavio boks set „Blue Guitars“ koji se sastoji od jedanaest diskova i jednog DVD-a, i to izdanje predstavlja svojevrsnu posvetu bluz muzici, jer je bluz, kako je izjavio, njegova prva ljubav.

Rija je bio oženjen, imao je dve ćerke, a pored zapažene muzičke karijere, on se oprobao i kao glumac u komediji „Parting Shots“. U tom filmu Majkla Vinera, Kris tumaču glavnu ulogu, a pored njega igraju Džon Kliz i Bob Hoskins.